Nu mijn tante en oom sinds vorige week weer een nieuw maatje hebben, ging dan ook mijn camera mee toen we op kraamvisite kwamen. Want mijn hart gaat sneller kloppen van hondenfotografie, en in het bijzonder bij pups. Zet mij een pup voor mijn neus, en ik smelt. Zeker als het een golden retriever pup is.

Toen we aanbelden kwam mijn tante net om de hoek, met een vrolijk springende Goldie naast zich. Een klein beetje verregend, maar oh zo lief. Pas binnen kwam de uitdaging voor mij: met weinig licht – want oh wat zullen we een grauwe kerst krijgen – mooie foto’s maken van een hondje dat nog amper commando’s kent. Maar het lukte. En Goldie werkte als een waar fotomodel mee.

Jouw pup ook op de foto? Kijk snel voor de mogelijkheden.

Terwijl we koffie dronken en een koekje aten, pakte ik toch even mijn camera om wat foto’s van haar te maken. Voor bij Elma aan de muur. Zie hieronder het resultaat van een snelle shoot. En Zoë (Maltezer, met een kwart Westie) vond het leuk. Binnenkort komt ze nog een keer terug in de studio voor een echte fotoshoot.

Boek vandaag een fotoshoot bij Foto van jouw huisdier en ontvang niet alleen 10% korting op de pakketprijs, maar ook nog eens een foto-album met je zes favoriete foto’s t.w.v. € 15,95 cadeau. Jouw voordeel kan hiermee op lopen tot ruim € 30,-.

Stuur vandaag nog – alleen geldig op Dierendag – een mailtje naar info@fotovanjouwhuisdier.nl o.v.v. Dierendag-actie. Tot snel!

Deze actie is niet geldig op reeds gemaakte afspraken. Korting niet van toepassing op nabestellingen.

Een echte uitdaging: sphynxen (of in elk geval deze twee) zijn ware ontdekkers en echte acrobaten. Van stoel naar lamp, van tafel naar kast. Werkelijk alles was interessant. Behalve het midden van het studiodoek. Het deed me denken aan de shoot met een teckelpuppy, maar ook dat kwam uiteindelijk goed.

Een paar krukjes en de speeltjes die hun baasje had meegebracht brachten uitkomst. En stiekem werden ze op den duur ook een beetje moe (en vol van alle snoepjes). Na ruim een uur waren Thoet & Moos twee volleerde modellen. Zijn ze niet mooi fotogeniek?

Sammy was slechts acht weken oud, en nog geen week bij zijn bazinnetje, toen hij bij mij op visite kwam. Commando’s kende hij dan ook nog niet echt, maar dat maakte het des te uitdagender voor mij. “We maken hem gewoon heel erg moe”, zei ik tegen zijn bazinnetje Kim. “Hij is niet moe te krijgen”, was haar antwoord. Hoewel… hij had af en toe wat minidutjes nodig en daar maakte ik dan ook dankbaar gebruik van.

Dank je wel Sammy, dat mijn wishlist een stukje korter is. En dat ik dankzij jou nu zulke mooie foto’s op mijn website heb staan. Zoveel mooie foto’s zelfs dat het lastig kiezen was. Mijn motto less is more gaat vandaag dus niet op.

Toen ik net in het bezit was van de studio, zette ik hem al eens op de foto. Zonder succes. Hij was veel te wild en vond het allemaal maar niets. Inmiddels is dit drukke mannetje gecastreerd en sindsdien een stuk rustiger. Tijde voor een nieuwe poging!

Vriendlief keek me gek aan toen ik zei dat ik hem in het emmertje wilde zetten. Hij zag het bijna als dierenmishandeling. Maar al snel bleek dat Tim dat veel fijner vond dan op het witte, oh zo grote en oh zo onbekende doek. Hier had hij wortels en een zacht kleedje in de emmer. Een uitvinding! Eindelijk eens mooie foto’s van ons eigen huisdier.

En dat ging niet 1, 2, 3. Alles was spannend en de klim naar de eerste etage was voor Bob (die bang is voor trappen) al een hele uitdaging. Maar uiteindelijk had hij door dat als hij netjes op het doek bleef liggen dat hij dan beloond werd met vers vlees. En tja, dan wil je wel in de camera kijken…

Een hele uitdaging, want fretten zijn dol op kleine gaatjes zoeken en zich ergens inwurmen. Althans, Dirk wel. Dus onder de kast was erg leuk, of achter het fotodoek. Gelukkig hadden zijn baasjes wat lekker voor hem meegenomen. Geen koekjes of knabbeltjes. Nee, ze deden boter aan hun hand en dat wilde hij maar al te graag.

Uiteindelijk kregen we daar de meer dan beweeglijke Dirk stil mee, zodat ik wat mooie plaatjes kon schieten.

Nog maar een paar weken bij haar bazinnetje en dan al een lange treinreis vanaf Amsterdam naar Almere. Voor een fotoshoot. Maar Lieve werd er niet onrustig van. Ze bleef keurig op het doek zitten en als het bazinnetje in haar vingers knipte achter mij keek ze me met grote ogen aan. Af en toe wilde ze op ontdekking in de studio, maar net zo hard kwam ze weer terug.

Het resultaat? Heel veel mooie foto’s! Zo mooi dat het een hele klus was om een selectie voor deze blogpost te maken.

Alsof James aanvoelde dat hij extra zijn best moest doen voor zijn bazinnetje, bleef hij netjes liggen en zitten op het studiodoek. Met een koekje kregen we nog even extra aandacht van James en keek hij recht in de camera. Als een volleerd fotomodel.